Kąpiele na łuszczycę - rodzaje, wskazania

Mam nadzieję, że mi wybaczycie, ale dzisiaj nie będzie autorskiego artykułu. W poszukiwaniu informacji na temat sposobów leczenia łuszczycy znalazłam genialny post, który ktoś wstawił na forum o łuszczycy. Nie śmiałam tego nawet redagować ;)

RODZAJE KĄPIELI NA ŁUSZCZYCĘ:



Jednym z najpopularniejszych sposobów leczenia hydroterapeutycznego są kąpiele solankowe. Wody lecznicze, zwane solankami zawierają jony sodu i chloru, a ponadto związki siarki, magnezu, wapnia, potasu, jodu, bromu oraz dwutlenek węgla i siarkowodór. kąpiele solankowe działają drażniąco na skórę, pobudzają układy krążenia, wewnętrznego wydzielania i nerwowego, obniżają tętnicze ciśnienie krwi i poziom cukru we krwi, zwiększają oddawanie moczu i poprawiają łaknienie. Stosuje się je w różnych postaciach gośćca, w stanach pourazowych, gruźlicy pozapłucnej, w zaburzeniach przemiany materii, w otyłości, niedomodze gruczołów wydzielania wewnętrznego, chorobach wieku dziecięcego oraz w chorobach kobiecych.

Kąpiele siarczkowo-siarkowodorowe działają drażniąco na skórę, wywołując czynne przekrwienie zarówno skóry, narządów wewnętrznych, jak i śluzówki dróg oddechowych, pobudzają przemianę materii, wiążą toksyny w organizmie i ułatwiają ich wydalanie oraz odczulają. Głównym składnikiem wód siarczkowo-siarkowodorowych są jony siarczkowe oraz siarkowodór. Stosuje się je w gośćcu stawowym, mięśniowym i w chorobach układu nerwowego, przemiany materii, skóry, układu krążenia, w chorobach kobiecych.

Kąpiele kwasowęglowe wskazane są z kolei w organicznych i czynnościowych chorobach serca, zaburzeniach układu wewnętrznego wydzielania, w ogólnych osłabieniach, stanach ozdrowieńczych. Głównym czynnikiem działania kąpieli kwasowęglowych jest dwutlenek węgla, a ponadto związki sodu, wapnia, magnezu, żelaza oraz litu, baru, arsenu. Dwutlenek węgla wnika przez skórę do krwiobiegu, powodując rozszerzenie naczyń krwionośnych i włosowatych i ułatwia pracę serca oraz obniża ciśnienie krwi. Od kilku lat obserwuje się powrót do terapii wykorzystujących wody termalne. Gorącymi źródłami nazywa się wyłącznie te, które mają więcej niż 20 stopni Celsjusza. W najbardziej gorących temperatura sięga nawet do 68 stopni, jak w jednym ze żródeł w niemieckim Baden-Baden. Woda, przedzierając się przez skały, wymywa z nich pierwiastki i związki mineralne takie jak sód, potas, magnez, wap”, żelazo, mangan, fluor czy jod. Na skórę dobroczynnie wpływają źródła bogate w cynk, krzem, siarkę i selen. Dwa pierwsze pierwiastki skutecznie likwidują trądzik, krzem zaś pomaga w odbudowie tkanek. Woda termalna skutecznie łagodzi podrażnienia i uczulenia. Zabiegi w uzdrowiskach, zwane spa, oznaczają odnowę przez wodę (sanem per aqva).

Kąpiel krochmalowa działa na skórę łagodząco i wygładzająco. Na każdy litr wody użytej do kąpieli należy wziąć 5 płaskich łyżeczek krochmalu ryżowego lub mąki ziemniaczanej. Odmierzony krochmal rozpuszcza się w niewielkiej ilości zimnej wody, a następnie mieszając dolewa się do wrzątku, aż do uzyskania przezroczystej gęstej cieczy, którą wlewa się do wody przeznaczonej do kąpieli. Przygotowany roztwór powinien dawać przy sprawdzaniu ręką uczucie przyjemnej śliskości, a jego temperatura powinna wynosić 38° C.


Kąpiel rumiankowa ma działanie łagodzące i odkażające, a także odczulające. 50-100 g rumianku wsypuje się do woreczka z gazy i zanurza w jednym do dwóch litrów wrzącej wody na 5-10 minut. Otrzymany roztwór wlewa się do wody przeznaczonej do kąpieli w takiej ilości, aby woda przybrała kolor jasnego piwa. Temperatura wody do kąpieli – ok. 37° C.


Kąpiel z otrębami pszennymi wygładza skórę i łagodzi podrażnienia. Do płóciennego woreczka wsypujemy od 50 dag do 1 kg otrąb pszennych i gotujemy od 30 do 60 minut w 3-5 litrach wody. Odwar wlewamy do wody przygotowanej na kąpiel i wyciskamy w niej woreczek z otrębami.


Kąpiel z dodatkiem nadmanganianu potasu działa odkażająco, wysuszająco, i garbująco. Pomaga przy ropniach skóry i wyprzeniach. Dobrze jest ją stosować na przemian z kąpielą rumiankową. Kilka kryształków nadmanganianu potasu rozpuszczamy w niewielkiej ilości ciepłej wody – tak, aby zabarwiła się na ciemny fiolet. Do kąpieli dolewamy (powoli, żeby móc kontrolować otrzymywany kolor) przygotowany roztwór aż do uzyskania jasnego fioletu. Nie powinno się wrzucać bezpośrednio do „kąpielowej” wody kryształków nadmanganianu, ponieważ nie rozpuszczone w zetknięciu ze skórą mogą spowodować jej uszkodzenie.


Kąpiel z odwaru kory dębowej hartuje i uodparnia „powierzchnię ciała”. Zalecana dla dzieci ze skórą delikatną, łatwo ulegającą wyprzeniom i podrażnieniom. 50 dag drobno pokrojonej kory dębowej zalewamy pięcioma litrami wody i gotujemy przez dwie godziny. Uzyskany odwar dolewamy do kąpieli.
Do kąpieli „nadmanganianowych” i „dębowych” należy przeznaczyć ręcznik lub ręczniki, które – oczywiście za każdym razem czyste – będą służyły tylko do tego celu. Nadmanganian potasu i kora dębu pozostawiają bowiem brązowe zabarwienie, które z wanny i z rąk zmywamy wodą utlenioną, wodą z octem lub z kwaskiem cytrynowym, ewentualnie solą i – tylko z wanny – proszkiem do prania.

Kąpiel ochładzajaca obniża temperaturę ciała dziecka. Zwykle stosuje się ją w przypadku bardzo wysokiej gorączki. Kąpiel taka początkowo musi mieć temperaturę normalnej kąpieli. Następnie do wody o temperaturze 37° C stopniowo dolewamy – mieszając wodę w wanience lub wannie i kontrolując jej temperaturę – chłodnej wody (trzeba uważać, by nie polewać ciała dziecka), aż do otrzymania temperatury 30° C. Dziecko powinno przebywać w wodzie o tej temperaturze 5 minut. W czasie kąpieli należy obserwować jego wygląd. Jeśli blednie, sinieje lub ma dreszcze, kąpiel należy przerwać, ciało dziecka rozetrzeć, ubrać i ułożyć w łóżku.
Po kąpieli ochładzającej, (którą stosuje się w porozumieniu z lekarzem) dziecko wycieramy ogrzanym prześcieradłem kąpielowym, a następnie ubrane w ogrzaną (np. termoforem) bieliznę kładziemy do łóżka. Po takim zabiegu maluch zasypia szybko i spokojnie z obniżoną temperaturą ciała.

Kąpiel mineralna leczniczo najcenniejsze są kąpiele w naturalnych wodach mineralnych. Wody sztucznie mineralizowane lub gazowane – choć środki chemiczne używane do ich sporządzenia nie różnią się od składników zawartych w naturalnych wodach mineralnych – nie działają tak skutecznie jak naturalne. Jednak w domu możliwe są na ogół kąpiele jedynie w sztucznych wodach leczniczych. A ponieważ schorzenia, w których pomagają, są na ogół długotrwałe, jest to bardzo wygodna forma „przyjaznego” leczenia. Kąpiele w wodach leczniczych to rodzaj leczenia bodźcowego, polegającego na wywoływaniu ogólnych odczynów organizmu w celu przestrojenia pewnych jego czynności lub uodpornienia czynnikami fizycznymi i chemicznymi wód mineralnych i peloidów. Bodźcami fizycznymi są: temperatura i ciśnienie wody, promieniowanie (radon) lub procesy elektryczne zachodzące między powierzchnią skóry a wodą mineralną. Bodźcami chemicznymi natomiast są zawarte w wodzie, w odpowiednim stężeniu, składniki mineralne lub gazowe. Pewne składniki wód mineralnych przenikają przez skórę (jak np. jod, siarka), inne (dwutlenek węgla) są dla skóry czynnikiem drażniącym. Po każdej takiej kąpieli niezbędny jest godzinny odpoczynek.


Kąpiel solankowa stosuje się przy chorobach reumatycznych w okresie zupełnego spokoju, anemii, w stanach rekonwalescencji, opóźnieniu rozwoju fizycznego, stanie po krzywicy, zaburzeniach przemiany materii i w stanach po chorobie Heinego i Medina. Przygotowuje się je w różnym stężeniu, najczęściej na każde 10 litrów wody wsypuje się 50-150 g (0,5-1,5%) soli kąpielowej, np. ciechocińskiej, iwonickiej, inowrocławskiej, soli kuchennej, morskiej. Słone kąpiele przeprowadzamy przed południem, najlepiej rano, 2-3 razy w tygodniu. Mogą zażywać ich dzieci powyżej piątego miesiąca życia, bez niedowagi i gorączki. Jeżeli słona woda drażni skórę dziecka, można dodać krochmalu lub sody. Dodanie ekstraktu sosnowego (20-30 g na kąpiel) zwiększa działanie uspokajające kąpieli solankowej. Kąpiele solankowe nie tylko leczą, lecz także hartują skórę i uodparniają cały organizm, gdyż wywołują działanie bodźcowe na autonomiczny układ nerwowy i przyzwyczajają do szybkiego reagowania na zewnętrzne bodźce termiczne, dzięki czemu zmniejsza się skłonność do częstych w wieku dziecięcym schorzeń gardła, uszu, oskrzeli itp. Dotyczy to przede wszystkim dzieci przegrzewanych, przekarmianych, przez co skłonnych do schorzeń górnych dróg oddechowych i infekcyjnych.
Naturalne kąpiele solankowe zawierają jony sodu i chloru, związki siarki, magnezu, wapnia, potasu, jodu, bromu oraz dwutlenek węgla i siarkowodór.
Kąpiele solankowe działają podobnie jak kąpiele morskie. Wywierają działanie bodźcowe na układ naczyniowy, wyrównują nieprawidłowe reakcje autonomicznego układu nerwowego, działają przeciwbólowo, poprawiają sprawność stawów i mięśni, zmniejszają ciśnienie tętnicze krwi, poprawiają łaknienie. Aktywują wytwarzanie witaminy D3 w skórze pod wpływem promieni nadfioletowych. U dzieci stosuje się kąpiele słabe (0,3-1,5%), rzadziej silne (1,5-3%), dwa, trzy razy w tygodniu (razem 10, 15 zabiegów). Zabieg trwa od pięciu do dziesięciu minut, dłużej tylko u dzieci starszych i silnych. Sztuczne kąpiele solankowe mają to samo działanie, lecz w mniejszym stopniu.

Kąpiel siarczkowo-siarkowodorowe głównym składnikiem wód siarczkowo-siarkowodorowych są jony siarczkowe oraz siarkowodór. Wody te działają drażniąco na skórę, wywierają czynne przekrwienie zarówno skóry, jak i narządów wewnętrznych i śluzówki dróg oddechowych, pobudzają przemianę materii, wywierają wpływ odczulający, odtruwający i zwiększający procesy utleniania. Stosuje się je m.in. w leczeniu chorób układu kostno-stawowego, chorób przemiany materii i skóry.


Kapiel kwasowęglowa głównym czynnikiem działania tych kąpieli jest dwutlenek węgla, a także – w różnym stopniu, zależnie od zawartości w wodzie – związki sodu, wapnia, magnezu, żelaza, litu, baru, arsenu. W czasie kąpieli kwasowęglowej dwutlenek węgla osiada w postaci pęcherzyków na powierzchni skóry. Stosuje się je przy nadczynności tarczycy w stanach ogólnego wyczerpania.
Swoistym działaniem tych kąpieli jest osłabienie czucia, bólu i swędzenia skóry oraz ogólne uspokojenie i wzrost senności.

Kąpiele ciepłe i gorące: stosujemy w celu rozgrzania i przekrwienia oraz uzyskania efektu rozkurczowego poszczególnych grup mięśniowych.

Wskazania:

przykurcze mięśni podudzi,
pourazowy zanik mięśni (po zdjęciu gipsu),
niedowład nerwów obwodowych,
różnego rodzaju kolki (żołądkowa, jelitowa, nerkowa), należy jednak wykluczyć stany zapalne wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

Kąpiel tlenowa:
przy użyciu tabl. Pertlenon (do nabycia w aptece – cena 4.90 za 10 tabl.), uwalniajacych podczas rozpuszczania ich w wodzie cząsteczek tlenu. Do wody o temp. 34 – 36 stopni Celsjusza dodajemy 50 – 100 tabl. Pertlenonu.

Wskazania:

dla osób, których praca charakteryzuje się małą aktywnością fizyczną, a także dla górników, hutników, garbarzy,
nerwice,
przewlekłe zapalenia oskrzeli,
rozedma płuc,
poprawa samopoczucia,
niezbyt zaawansowane niedoltlenienie serca.
Kąpiele dezynfekcyjne:
najbardziej bezpiecznym środkiem do dezynfekcji jest nadmanganian potasowy. Tabletki wcześniej rozpuszczamy w naczynku, stosujemy co 2-3 dzień, nie więcej jednak niż 10 kąpieli, najczęściej jednak nie systematycznie, lecz w miarę potrzeb. W przypadku zmian okolic odbytu (przetoki, żylaki, wyprzenia, czyraki) wykonujemy kąpiel nasiadową przez okres 15 minut.

Wskazania:

profilaktyczne kąpiele niemowląt,
zmiany ropne skóry,
odleżyny.

Kąpiele mydlane:
do przyrządzania wykorzystujemy płatki mydlane lub szare mydło w ilości 300 – 400 g na wanne wody. Mydło rozpuszczamy w kilkulitrowym naczyniu i po przetrzymaniu kilku do kilkunastu godzin wlewamy do wanny o temp. wody 36 – 38 stopni Celsjusza. Czas trwania od kilku minut do 1 godziny w zależności od ciężkości schorzenia (dłużej w ropowicy lub czyraku mnogim, najdłużej przy nawarstwionym zrogowaciałym naskórku). Zwykle kąpiel stosuje się codziennie po 2 – 3 zmniejszając częstotliwość na co 2, 3 dzień. Całkowita liczba kąpieli w czasie kuracji waha się od 5 – 12. Ciało po kąpieli spłukujemy letnią woda. W przypadku odcisków, nagniotków możemy moczyć tylko część ciała.

Wskazania:

nadmierne rogowacenie naskórka przy trudnościach jego złuszczania (np. u osób starszych),
wrastanie paznokci, utrudniające ich obcinanie,
odciski, odgniotki, modzele,
łuszczyca,
wyprzenia,
ropiejące, trudno gojące się rany (w kąpieli mydlanej zmniejsza się napiecie skóry, dzięki czemu łatwiej odpływa wydzielina),
ropowice oraz czyraki mnogie.

JAK PRZYGOTOWAĆ KĄPIEL NA ŁUSZCZYCĘ W DOMU?


Lipowa na uspokojenie
Zalej 10-15 dag kwiatów lipy 2 l wrzątku. Odstaw na godzinę. Przecedź przez sitko i wlej do wanny. Kąpiel z naparem lipowym koi nerwy i wygładza skórę.


Lawendowa na dobry sen
Wlej do wanny 5 kropli olejku lawendowego, 3 jałowcowego i po jednej pomarańczowego oraz tymiankowego. Zamieszaj wodę ręką, potem wejdź do wanny. Kąpiel wycisza psychikę, działa antydepresyjnie, łagodzi też bóle mięśniowe, menstruacyjne, reumatyczne.


Sosnowa wzmacniająca
Zalej 2-3 garści igliwia sosnowego 2-3 litrami wody. Gotuj na małym ogniu przez 10 min. Odstaw na 15 min. Do wanny wlej przecedzony odwar. Kąpiel pobudza krążenie krwi, działa nieco moczopędnie, łagodzi nerwobóle.

Dębowa przy nadpotliwości
Zalej 3-5 łyżek kory dębowej 2 l wody i gotuj 10 min. Odstaw na 15 min, a potem przecedź. Odwar z kory dębowej stosuj przy zapaleniu skóry i nadmiernym poceniu.


Solankowa dla stawów
Do wanny wsyp sól uzdrowiskową (np. iwonicką) w ilości podanej na opakowaniu. Pomaga leczyć choroby zwyrodnieniowe stawów i kręgosłupa, stany pourazowe, choroby dróg oddechowych oraz choroby skórne (np. łuszczycę).

Jałowcowa przy reumatyzmie
Zagotuj 1 kg gałązek jałowca oraz garść jego owoców w dwóch litrach wody. Po ostudzeniu odwaru przecedź go, wlej do wanny napełnionej wodą. Kąpiel jałowcowa łagodzi bóle reumatyczne.


Imbirowa rozgrzewająca
Do płóciennego woreczka włóż po garści suszonej lawendy i tymianku oraz kawałek (ok. 2,5 cm) startego korzenia imbiru. Powieś woreczek na kranie pod strumieniem gorącej wody. Taka kąpiel rozgrzeje i zapobiegnie przeziębieniu, gdy jesteś zmarznięta.


Borowinowa przeciwbólowa
Do wody dodaj sól lub emulsję borowinową. Kapiel weź wieczorem, bo nieco osłabia, konieczny jest więc wypoczynek. Możesz ją powtarzać 2-3 razy w tygodniu. Po serii 10 zabiegów zrób miesięczną przerwę. Kąpiel z borowiną pomaga przy bólach mięśni i stawów, nerwobólach, likwiduje zakwasy.


Krochmalowa dla skóry
Wymieszaj szklankę mąki kartoflanej z 0,5 l wody i wlej do 3 l wrzątku. Krochmal wlej do wanny wypełnionej wodą. Dodatek ten łagodzi podrażnienia skóry i przynosi ulgę przy świądzie spowodowanym atopowym zapaleniem skóry.

Z praktyki lekarskiej:

dr Ewa Chlebus
dermatolog

Kąpiel z dodatkiem odpowiedniego preparatu nie tylko nie szkodzi skórze, ale wręcz działa leczniczo np. przy atopowym zapaleniu skóry. Osobom z tym schorzeniem polecam kąpiel ze środkiem natłuszczającym nawet codziennie. Szczególnie w okresie jesienno-zimowym, kiedy skóra jest najbardziej wysuszona. W pozostałych miesiącach można kąpać się rzadziej, np. dwa razy w tygodniu. Taka częstotliwość dotyczy też osób ze skórą zdrową, ale suchą. Gdy mamy skórę tłustą, możemy kąpać się w wannie, kiedy tylko mamy na to ochotę. Są oczywiście problemy zdrowotne, przy których taka przyjemność nie jest wskazana. Zrezygnować z niej powinny stanowczo kobiety cierpiące na zakażenia układu moczowego czy zakażenia pochwy. Pamiętajmy też, że okazyjne kąpiele w wannie nie mogą zastąpić obowiązkowego codziennego prysznica.

Info z forum o łuszczycy: mojaluszczyca.pl

Masz dość łuszczycy? PRZECZYTAJ!
Czytaj dalej...

Jaki olej na łuszczycę?

Nie wiem czy wiecie, ale w leczeniu łuszczycy kluczową rolę odgrywa olej. Tylko trzeba wiedzieć jaki :)
Olejów wszak jest u nas dostatek! Minęły czasy PRLu gdy na półce był jeden rodzaj oleju, albo i wcale go nie było.
Dzisiaj warto wiedzieć, które oleje stosowane zewnętrznie jak i wewnętrznie pomogą nam leczyć łuszczycę.

Oto moje podpowiedzi!

Olej na łuszczycę



Olej kokosowy na łuszczycę




Olej kokosowy chroni, zmiękcza i nawilża skórę, a przy tym świetnie się wchłania i cudownie pachnie. Zawiera witaminy A E B C oraz witaminy z grupy B, mikroelementy, aminokwasy. To bogactwo antyoksydantów. Działa antyseptycznie, antybakteryjnie i łagodząco. Olej kokosowy przynosi ulgę, nie uczula i jest w 100% bezpieczny. [Źródło: nierafinowane.pl].

Olej kokosowy można stosować bezpośrednio na skórę lub łączyć go z olejem lnianym i sodą oczyszczoną w proporcji 2:1:1. Tak przygotowana mieszankę nakładamy na skórę i pozostawimy na kilkanaście minut.


Olej lniany na łuszczycę




Mieszaj codziennie płatki zbożowe, jogurt lub inne potrawy z olejem lnianym i jedz!  Olej lniany jest bogaty w kwasy omega-3, które pomagają blokować kwas arachidowy wywołujący stany zapalne w organizmie w tym łuszczycę.
Olej lniany można też stosować zewnętrznie.


Olej konopny na łuszczycę




Idealny w walce z łuszczycą. W ostatnich czasach stał się bardzo popularny. Niektórzy nawet piszą że to rewolucyjny produkt w walce z łuszczycą.

O jego wartości świadczy fakt, że aż w 70 procentach składa się on z wysokiej wartości nienasyconych kwasów tłuszczowych. W tym kwasu linolowego, który stanowi aż 56 procent jego składu. Oprócz niego jest także kwas alfa-linolowy. Proporcje tych kwasów są idealne dla prawidłowego procesu metabolizmu lipidów w ludzkim ciele. Olej z konopi zawiera w sobie także grupę witamin młodości – A, D oraz E. W jego składzie odnaleźć można także szereg minerałów, fitosteroli oraz fitolipidów. Dzięki zawartości chlorofilu olej konopny ma działanie przeciwzapalne oraz łagodzące. [Źródło: http://naturica.pl/olej-konopny].


Olej arganowy na łuszczycę





Chociaż wielki BUM na ten olejek już minął, to wciąż aktualne jest jego działanie. Olejek arganowy polecamy jest do stosowania zewnętrznego. Bardzo dobrze radzi sobie z przesuszonym naskórkiem, głęboko nawilża i chroni skórę przed utratą wody, jędrności, witamin.


Jeśli chcecie wiedzieć co jeszcze pomaga na łuszczycę oprócz olejów PRZECZYTAJ TO!

Czytaj dalej...

Na Łuszczycę - Kosmetyki z Morza Martwego?


Stosowałaś już kosmetyki z Morza Martwego na łuszczycę?



Łuszczyca jest dość przykrą, a przy tym najczęściej występującą chorobą skóry. Objawy łuszczycy – czyli zmiany na skórze pokryte srebrzystą łuską nie wyglądają estetycznie. Ciężko je ukryć i często wzbudzają lęk wśród osób zdrowych, które nie zawsze wiedzą że jest to łuszczyca – którą nie można się zarazić. Dlatego dla osób chorych na tę chorobę skóry ważne jest, by doprowadzić do wyleczenia z łuszczycy bądź przynajmniej doprowadzenia do stanu remisji, kiedy to zmiany łuszczycowe znikają. Łuszczycę można załagodzić stosując różnego rodzaju farmaceutyki. Jednakże już od dawna wiadomo, że połączenie leków z naturalnymi sposobami leczenia łuszczycy daje dużo lepsze efekty.

Dobre dla osób zmagających się z tą chorobą jest Morze Martwe.


Jednym z najlepszych i znanych od setek lat skutecznym sposobem leczenia łuszczycy jest terapia klimatyczna – klimatoterapia nad Morzem Martwym. Specyficzny mikroklimat panujący nad Morzem Lota sprawił, iż powstało tam wiele klinik wyspecjalizowanych w skutecznym leczeniu łuszczycy. 







Wyniki badań wskazują, że u aż 90% kuracjuszy korzystających z klimatoterapii nad Morzem Martwym dochodzi do spłaszczenia zmian skórnych spowodowanych przez łuszczycę.
Naukowcy do dnia dzisiejszego zastanawiają się nad fenomenalnym działaniem Morza Martwego na wszelkiego rodzaju choroby skóry. Nie są w stanie odpowiedzieć jednoznacznie na pytanie czy to tamtejszy klimat, czy też minerały zawarte w solach i wodach Morza Martwego, czy też wszystkie czynniki razem wzięte doprowadzają do załagodzenia zmian chorobowych występujących u chorych na łuszczycę.


Faktem jest jednak, iż Morze Martwe jest jedynym w swoim rodzaju zbiornikiem wodnym na całym świecie.


1. Wody Morza Martwego są ponad 10-krotnie bardziej słone od wód innych mórz.


Jeden litr wody z Morza Martwego zawiera aż 28g soli podczas gdy w innych wodach morskich sól występuje zaledwie w ilości 3 do 4g na litr. Dodatkowo sól rozpuszczona w Morzu Martwym to sól karnalitowa czyli magnezowo – potasowa. Jest to bardzo rzadko występująca sól znana ze swojego dobroczynnego działania na skórę człowieka.


2. Minerały zawarte w solach i czarnym błocie z Morza Martwego mają korzystne działanie na skórę człowieka:



• brom:
niszczy drobnoustroje chorobotwórcze na skórze, reguluje rogowacenie skóry, co sprzyja jej odnowie;


• jod:
pomaga w procesie gojenia się ran, niedobór jodu doprowadza do wysuszenia skóry, przez co zaczyna się łuszczyć;


• potas:
reguluje gospodarkę wodną organizmu, pobudza przemianę materii w komórkach, jest jednym z pierwiastków odpowiadających za prawidłowego funkcjonowania serca;


• magnez:
składnik komórek skóry, przyczynia się do opóźnienia procesów starzenia skóry i reguluje proces jej łuszczenia, działa antystresowo;


• sód i chlor:
regulują gospodarkę wodną organizmu, dbają o magazynowanie wody w komórkach, pobudzają krążenie krwi w skórze;


• fosfor:
odgrywa ważną rolę w tworzeniu tkanek kości i zębów, jest istotnym składnikiem błony komórkowej;


• siarka: 
niezbędna do tworzenia białek endogenicznych, obecna w witaminie B, która bierze udział w tworzeniu warstwy rogowej chroniącej skórę, siarka jest antyseptykiem, reguluje wilgotność skóry.



Dzięki stosunkowo dużemu zasoleniu i ciepłemu klimatowi (przyjaznej temperaturze wody) zawarte w wodzie minerały łatwo przenikają do tkanek, przez co wzmaga się efekt terapeutyczny.



3. Morze Martwe leży w depresji



ok. 400 m p.p.m. Z tego powodu, mimo dużego nasłonecznienia tych terenów, zagrożenie oparzeniami skóry jest mniejsze niż nad brzegami innych mórz. Jest to spowodowane grubszą warstwą ozonową, która zatrzymuje promienie UVB. Ma to olbrzymie znaczenie w leczeniu łuszczycy, w której zaleca się intensywne naświetlania (helioterapię). Nad morzem panuje specyficzny mikroklimat. Jest sucho i ciepło - zimą temperatura wynosi 20-23 stopnie, latem przekracza 30 stopni. Powietrze zawiera dużo tlenu i jest krystalicznie czyste.


By klimatoterapia nad Morzem Martwym przyniosła oczekiwane efekty, ważne jest jej kontynuowanie przez okres 4-6 tygodni. Po tym czasie u osób chorych na łuszczycę, widoczna jest znaczna poprawa kondycji skóry, a zmiany łuszczycowe zanikają, doprowadzając w ten sposób do okresu remisji. Zwykle trwa on około 6 - 12 miesięcy. Gdy zmiany łuszczycowe znów się pojawiają nie występują tak mocno, jak u osób, które z dobroczynnych właściwości Morza Martwego nie korzystały.


Co zrobić jednak w sytuacji, gdy nie mamy czasu lub środków pieniężnych na tak długi wyjazd nad Morze Martwe?




Ich skuteczność jest wysoka, pod warunkiem, że preparaty są systematycznie stosowane.


Sól z Morza Martwego wspomaga leczenie łuszczycy. Składniki zawarte w soli głęboko przenikają w skórę unieszkodliwiając bakterie, oraz normalizują wytwarzanie łoju. Na łuszczycę pomaga kąpiel solankowa całego ciała (kąpiel całkowita). Kąpiel przeprowadza się 3 razy w tygodniu przez miesiąc, a następnie raz na tydzień.

Chcesz wiedzieć co jeszcze pomaga na łuszczycę? PRZECZYTAJ!
Czytaj dalej...
STOP LUSZCZYCY! © 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka